In de Maastrichtsestraat werden tijdens de bezetting van Nederland door Nazi-Duitsland zestien Joodse families gedeporteerd, waarvan dertig volwassenen en twaalf kinderen niet levend van de kampen zijn teruggekomen.
In 2006 kwamen een aantal bewoners van de Maastrichtsestraat samen om te spreken over deze gebeurtenis. De kennisneming van de deportatie heeft het beeld van de straat voor veel bewoners veranderd. De straat is niet alleen de straat die zij dachten te kennen: de straat is ook een decor geworden van een gewelddadige gebeurtenis. De straat is zelf feitelijk een monument geworden, maar het ontbreekt aan een duidelijk teken om het lijden van deze families te herdenken en hen te eren.
Om deze reden hebben enkele bewoners contact gezocht met de gemeente Den Haag, met het verzoek een monument voor deze families op te richten. Tevens zijn zij met een aantal kunstenaars in gesprek gegaan om te zoeken naar een passende vorm om de geschiedenis van de Maastrichtsestraat niet te vergeten, maar blijvend in herinnering te brengen.